logo

Звон пад зямлй каротки змест. Каласы пад сярпом тваім

Звон пад зямлй каротки змест Rating: 6,1/10 1087 reviews

Official Site

звон пад зямлй каротки змест

Алея вывела iх праз парк i пладовы сад да доўгiх шэрых будынкаў пад чарапiцай. Дзед сядзеў нерухома i слухаў, як буркочаць у кошыку пад вiльчыкам галубы. Была яна і на трэці… Міналі дні — ужо ў нашай школе ўставілі падвойныя рамы, ужо мы з мамаю на агародзе высеклі капусту, заклалі кастрыцаю падаконне, ужораніцаю скрозь на стрэхаха шарэў марозік, шэрхла і цвярдзела зямля на дарогах — усе чакалі зімы, і да нас прыйшла выкладаць арыфметыку хімічка з сёмана класа — Чаславы Карлаўны не было. А паны, — i у карэце, i на конях, — усе чорныя, акурат як тэты, са змяёю. Белы — проста праз клумбу — падскакаў да тэрасы, зноў узняў Алеся i лёгка перасадзiў яго цераз парэнчы, на рукi жанчыне. Вершы напоўнены роздумам аб сэнсе жыцця, аб чалавечай сіле і дабраце, душэўнай чысціні i шчырасці.

Next

NewPort Tank

звон пад зямлй каротки змест

I там, увесь дрыжучы, ён сеў на траву, прыпаўшы тварам да каленяў. Бацька хацеў быў пырснуць у сурвэтку, але стрымаўся, памятаючы нядаўнюю жончыну крыўду. Разнастайнасць ідэйна-эстэтычнага пафасу паэтычных твораў. Убачыў жорсткi вялiкi рот Паўла. Усе астатнiя таксама як анямелi. Большая частка, праўда, баялася выключна свайго ўрада, таго самага, які для.

Next

Каласы пад сярпом тваім

звон пад зямлй каротки змест

I адразу ж з яго вачэй пырснулi слёзы. Жылы, вiдаць, сталi карабацiцца, бо змяя зноў пачала выкручвацца i вiцца, на гэты раз сама. Мяккая цеплыня гэтай ночы зрабiла Андрэя гаваркiм, а хлопцаў маўклiвымi. Дарослыя пілі каву, дзеці — чай. Лагчыну, вiдаць, утварыла невялiчкая рэчка, якая злiвалася з Дняпром тут, амаль пад нагамi коней. Iдзе сюды, — змрочна сказаў Павал. Мацi з цiкавасцю, нават трошкi грэблiвай, сачыла за тым, як сын бярэ загарэлай лапкай цукат, насцярожана кладзе ў рот.

Next

Беларуская літаратура. 7 клас

звон пад зямлй каротки змест

А Крэбс зробiць, каб трохгодкi пана былi лепшыя нават у Пецярбурзе. Менавiта так, на думку панi Антанiды, выглядалi ў свята дзецi багатых сялян, i таму хлопчыку можна было не адчуваць нязручнасцi. Сонца амаль дакранулася ужо да зямлi. Проста перад iмi вiсела на сцяне даволi вялiкая карцiна ў цяжкай, пацьмянелай ад часу залатой раме. І адчуеце не па нейкіх хібах, якія заўсёды бываюць у пачаткоўца, а па ўзнёсласці, зноў жа юнацкім максімалізме і вострым адчуванні Тэатра. Данiла быў тады яшчэ падлетак, адзiны сын у бацькi, адзiны ўнук у дзеда.

Next

Official St. Louis Blues Website

звон пад зямлй каротки змест

. Уладары над душамi, якiм ёсць да iх справа толькi пасля жнiва? Кандрат вырашыў ратаваць становiшча i сказаў першае, што прыйшло ў галаву: — Кулага гэтая… Колерам як мядзведзь н… I адразу аб ягоны лоб гучна лузнула дзедава лыжка. Па абодва бакi ляжала нядаўна ўзараная чорная зямля, i надта белымi i танюткiмi здавалiся ствалы яблынь i вiшань, пабеленыя вапнай. Сказаў: — Чаго ж тады нiхто не пайшоў на Недабылiху? Цi бiблейскiя часы вяртаюцца, цi апошнiя надыходзяць? Ты з часам дваццаццю дзевяццю тысячамі будзеш уладаць. I калi будзеш даверлiва глядзець у драпежныя зяпы — жывога праглынуць. Але хлопчыку было няёмка, i ён, схiлiўшыся, пацалаваў, — зусiм як Кагутова папу, — руку жанчыны, пяшчотна-тонкую, асаблiва белую сярод чорных карункаў шырокага рукава. А сонца сядала, i зелень дрэў набыла аранжавае адценне.

Next

Книжная полка: В.Адамчык. УРОК АРЫФМЕТЫКІ

звон пад зямлй каротки змест

Вольскі аб сваёй задуме: Я паставіў перад сабой задачу стварыць камедыю з напружаным і выразна акрэсленым сюжэтам, вясёлую і лёгкую,. Цяпер над Адамам i Эвай цар, потым губернатар, потым ваш ойцец, а потым я, паўпанак. Нават вiскнула — цi ад болю, цi, можа, папрасiла. А вось у малодшай нявесткi толькi што дзiця нарадзiлася. Трэба адкінуць, як шалупіну, усе жыццёвыя будні — сон і яду, аб чым Аўдоцця і не адважвалася яму напамінаць, бо ён мусіць увайсці ў свой незвычайны стос: забыцца аб усім вакольным і ў цішы начной, калі грукату-стукату няма, думаць і думаць, меркаваць і меркаваць, маляваць сабе ў галаве гэтыя пасудзіны, нібы ён іх ужо бачыць гатовенькія; абмазгоўваць, як прыняцца за работу, якія матэрыялы ўжыць, якімі інструментамі рабіць, каб выйшла як найлепш, як найпякней, як найскладней, каб урэшце пані ўцяміла, што ён за чалавек, які таланны, убачыўшы багатыя Данілавы думкі ў постацях драўляных пасудзін. Конюхi павялi перад людзьмi на ўзбочыне коней.

Next

Official Site of the National Hockey League

звон пад зямлй каротки змест

Алесь таксама смяяўся, але сядзець вось так апошнi раз за iхняй вячэрай было цяжка. I так яна жаласна крычала, што Пятрок прыпусцiўся дахаты. У лісце да Сталіна, напісаным незадоўга да смерці, пісьменнік характарызуе сябе наступным чынам: «Заўсёды сціплы, забіты, прыціснуты жыццём і хваробамі чалавек». Сцены хаты, сухiя, з глыбокiмi расколiнамi, амаль напалову закрывала насунутая грыбам страха з такiм тоўстым пластом смарагдавага вiльготнага моху, што можна было засунуць руку амаль па локаць. Не спявалi яшчэ i пеўнi, Як кабыла глыбока ўздыхнула: Мокры, цёплы белы жарэбчык Мякка лёг у Мiколавы рукi. Алесь зайшоў у хату вонкава спакойны.


Next

Official St. Louis Blues Website

звон пад зямлй каротки змест

Потым дамо i сапраўднага жарабца. Вишневский напечатал это произведение по рукописи библиотеки Хребтовичей; в 1862 г. Наступная павiнна была кiнуць дрэва ў хвалi, разам з квеценню. З манежа збiралiся да iх конюхi. Навучыць лекавым травам для коней.

Next

Official Site of the National Hockey League

звон пад зямлй каротки змест

Дык вось, з гэтых дваццацi сямi тысяч маюць права голасу на выбарах у губернскi сход толькi пяцьсот восемдзесят два. Цёмна-шэрыя шырокiя вочы спакойна глядзелi на iмклiвую плынь Дняпра. Выбiцкi зморшчыўся ад скрухi, i, убачыўшы гэта, Алесь раптам раззлаваўся. Усе мiмаволi павярнулiся i доўга глядзелi ў змрок, на далёкую iскрачку, амаль нябачную адсюль i такую кволую, што нават камар мог загасiць яе. Чуйна слухалi вецер з зарэчных паплавоў, адпачывалi, а потым зноў прагна прыпадалi да зорак, да кругоў, якiя бясконца беглi ў змрок.

Next

Official Site of the National Hockey League

звон пад зямлй каротки змест

Ад яе Марылiн твар, яшчэ не стары, але зрэзаны глыбокiмi ценямi, здавалася, быў таямнiчы i нядобры. Алесь убачыў гэта i сцiснуў далонямi скронi, так шкада яму стала сябе i ўсiх. А Марка сядзеў над iм i плакаў ад жалю. Ён i сядзеў неяк больш вольна i лёгка. Ён пайшоў на прыгуменне i прынёс вiлы. Няпiсаны закон загадвае яму даканаць бацьку, каб той не пакутаваў тут i не пакутаваў там. Фельдбаўх — сын багатага бюргера — скончыў гімназію і першы курс універсітэта ў Гецінгене, але потым бацькі збяднелі, і сын паехаў шукаць шчасця ў невядомае Прыдняпроўе.

Next